Πέμπτη, 5 Φεβρουαρίου 2009

Φτου ξελευτεριά στη Λυρική.

Την Παρασκευή 30/01/09 πάρθηκε το κτίριο της Λυρικής Σκηνής από τα χέρια των ιδιωτών και μετατράπηκε σε έναν ανοιχτό, αληθινά δημόσιο χώρο. Ένα χώρο χωρίς εισιτήριο, χωρίς ειδικότητες και δασκάλους, χωρίς σκηνοθέτες.

Γιατί η τέχνη του καπιταλισμού κοιμάται. Δεν είναι σε εγρήγορση, δεν έρχεται σε ρήξη με τις δομές που την καταστρέφουν. Το κεφάλαιο, ο αποικιοκράτης της ζωής μας, έρχεται να επαναοικιοποιηθεί -κλέβοντάς τα- όλα τα νοήματα που δίνουμε στις πράξεις μας. Ο Γκι Ντεμπόρ έγραψε: «Το θέαμα έχει υποτάξει τους ζώντες ανθρώπους στο μέτρο που η οικονομία τούς έχει ολοκληρωτικά καθυποτάξει. Είναι η πιστή αντανάκλαση της παραγωγής αντικειμένων και η μη πιστή αντικειμενοποίηση των παραγωγών».
Το κεφάλαιο τώρα πια ελέγχει τη ζωή μας και έξω από τη σφαίρα της εργασίας: τη διασκέδασή μας, την ξεκούρασή μας και όλες εκείνες τις στιγμές που δημιουργούμε από κάτι φαινομενικά ανύπαρκτο. Έρχεται να μας αναγνωρίσει ως επιτυχημένους, ή μη, καλλιτέχνες θέτοντας ως μέτρο μόνο την καπιταλιστική αξία του έργου που παράγουμε. Και τη μετρά σε επιχορηγήσεις από την ΕΕ και μεγαλοαστούς ιδιώτες.
Εμείς τη μετράμε αλλιώς. Η τέχνη είναι κοινωνική σχέση, κινητήρια κοινωνική δύναμη. Είναι εργαλείο που αποδομεί την αλλοτριωμένη πραγματικότητά μας. Είναι νερό στις ερήμους της καθημερινότητας του κοινωνικά κυρίαρχου βίου. Τη χρησιμοποιούμε για να αμφισβητήσουμε τις σχέσεις εκμετάλλευσης, να αναλύσουμε πού και πώς θα συγκρουστούμε με την εξαναγκαστική κανονικότητα. Ακόμα περισσότερο στις
μετα-Δεκεμβριανές επιταγές για επιστροφή στην κανονικότητα.

Γιατί η τέχνη του καπιταλισμού δημιουργεί ψευδαισθήσεις. Η επίφαση ότι τα θέατρα είναι χώροι που χρησιμοποιούνται από όλους είναι ένα ψέμα. Οι χώροι στους οποίους γίνονται παραστάσεις τέχνης είναι έγκλειστοι. Και έχουν αντίτιμο· πληρώνεις το θέαμά σου ανάλογα με την κοινωνική τάξη σου, την «κατηγορία» σου.
Με την κατάληψη της Λυρικής Σκηνής λέμε σκατά στην αγορά του θεάματος. Και στον κάθε ιδιώτη και οργανισμό πολιτισμού που μετατρέπει την τέχνη σε ύλη, την κάνει μονοκαλλιέργεια, τις προσθέτει υπεραξία και την πουλάει ακριβά ή φτηνά. Μονάχα αδιαμεσολάβητη η τέχνη μπορεί να σταθεί μόνη της. Αρνούμαστε να είμαστε πελάτες.

Είμαστε οι μαύροι κύκνοι, τα όμορφα παπιά, η στριγκλιά της Ζιζέλ, το παραπάτημα της μπαλαρίνας. Είμαστε οι ερασιτέχνες, οι αποτυχημένοι/ες επαγγελματίες. Αυτοί και αυτές που δεν πήραν ένσημα, που δεν πληρώθηκαν ποτέ. Είμαστε οι Αλέξηδες, οι χτυπημένοι στην πλατεία Κοτζιά, αυτοί και αυτές που περνούν τα σύνορα με την ελπίδα
ότι θα βρούνε κάτι καλύτερο και βρίσκουνε σκατά.
Θα μας βρείτε παντού. Εκεί που οδηγείτε στο δρόμο μπαλαρίνες με φρου-φρου. Ο υποβολέας στο πεζοδρόμιο της καθημερινότητάς σας. Το σπασμένο σανίδι στα αστικά σας παλατάκια.

Η τέχνη του καπιταλισμού «είναι κακό όνειρο της σύγχρονης αλυσοδεμένης κοινωνίας που τελικά δεν εκφράζει παρά την επιθυμία της να κοιμηθεί» (Ντεμπόρ).
Αρνούμαστε να είμαστε φρουροί του ύπνου και της ψευδαίσθησης.

Μας είπαν ότι οι συνθήκες για την όξυνση της επανάστασης τώρα πια ξεθώριασαν.
Κάνουν λάθος. Εμείς δημιουργούμε τις καινούριες.

Και θα τις βρείτε μπροστά σας.



1,2,3… φτου ξελευτερία
Λυρική ‘09

4 σχόλια:

  1. Δεν υπάρχει τέχνη χωρίς ειδικότητες, χωρίς δασκάλους, χωρίς σκληρή καθημερινή εργασία. Αυτά τα πρεσβεύουν οι σκυλάδες, οι τηλεοπτικοί αστέρες και οι αποτυχημένοι καλλιτέχνες, οι κριτικοί τέχνης.

    Γεμάτα τα μέσα εξημέρωσης με τους εγκεφαλικούς τους εμετούς. Πρέπει να ταχθείτε με το μέρος τους;

    Και δεν υπάρχει θέατρο χωρις σκηνοθέτες, όπως δεν υπάρχει θέατρο χωρίς ηθοποιούς. Το ίδιο χρειάζονται όλοι.

    Η ιδεοληψία πως κάποιοι χρειάζονται περισσότερο από κάποιους άλλους, είναι μια καπιταλιστική ιδεοληψία. Είναι η βάση του εκβιασμού που υφίστανται καθημερινά οι καλλιτέχνες στην Ελλάδα, σε όλους τους χώρους.

    Δεν έχετε θέση σε μια αναρχική κοινωνία που όλοι θα δουλεύουν για να προσφέρουν στο σύνολο, γιατί κρίνετε εργαζόμενους λες και είναι αυτοί οι εχθροί της κοινωνίας.

    Σε λίγο θα προτείνετε γκούλαγκ για τους καλλιτέχνες. Ξέρετε, οι σταλινικοί τους έστελναν στη Σιβηρία, όσους δεν καταλάβαιναν. Έπαιζες ένα συγκεκριμένο είδος μουσικής και οι μαλάκες σε έστελναν εξορία.

    Αφήστε τα για την ξεφτιλισμένη την Παπαρήγα αυτά τα ιεροεξεταστικά. Εκτός κι αν θέλετε δίπλα σας μόνο μια συγκεκριμένη κάστα εργαζομένων - κι όλοι οι άλλοι, ας κόψουν το λαιμό τους.

    Η διάθεσή σας να βάλετε τους καλλιτέχνες σώνει και καλά σε ένα μεγάλο σάκκο και μετά να τον πετάξετε στα πόδια των εργοδοτών, είναι κάτι που δυστυχώς αποτύχατε να κρύψετε σε αυτή σας την ανακοίνωση.

    Δεν έχετε το θάρρος να τα βάλετε με τους εργοδότες, δεν έχετε καμία διάθεση να σταθείτε δίπλα στους καλλιτέχνες, που ειναι σκληρά εργαζόμενοι και ζουν σε άθλιες συνθήκες.

    Όλο σας το ενδιαφέρον είναι μια χούφτα πλουσιόπαιδα που κάνουν το κομμάτι τους, περνάνε την ώρα τους ευχάριστα.

    Καμιά πρόταση όμως δεν υπάρχει για το τώρα, για το σήμερα αυτών που δεν είναι πλουσιόπαιδα και δεν εχουν καμία εξασφάλιση.

    Τι περιμένετε αλήθεια να κάνει ένας καλλιτέχνης;

    Απαιτείστε από τους εαυτούς σας περισσότερη σκέψη, απαιτείστε από τους εαυτούς σας περισσότερες προτάσεις για το αύριο. ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ. Όχι αοριστίες και κουβέντες του αέρα. Αυτά κι ένας χαζός τα γράφει. Δε χρειάζεται να έχει καταλάβει τη Λυρική Σκηνή ή οποιοδήποτε άλλο μπουρδέλο.

    Ναι, είναι μπουρδέλο η Λυρική. Κι όλα τα θέατρα της Αθήνας μπουρδέλα είναι. Μιλήστε με τους εργαζόμενους, που ζουν από μεροκάμματο σε μεροκάμματο, να μάθετε από πρώτο χέρι.

    Όχι, δεν είναι όλοι οι εργαζόμενοι σαν τους εργαζόμενους της Λυρικής, που πήγαν με το μέρος της εργοδοσίας, εναντίον σας. Αυτό είναι το λάθος σας, ότι τους πήρατε για δείγμα.

    Κρίνετε τους χιλιάδες καλλιτέχνες από μια χούφτα δημοσίους υπαλλήλους, από μια χούφτα εργατοπατέρες του κώλου.

    Αν δεν έχετε να προτείνετε κάτι συγκεκριμένο για το τώρα των καλλιτεχνών, δε χρειάζεται να επικαλείστε τον κάθε Ντεμπόρ.

    Ο καλλιτέχνης δε μπορεί να τυπώσει μια σελίδα Ντεμπόρ και να πάει στο σούπερμάρκετ.

    Ναι, η αναρχική κοινωνία που οραματιζόμαστε δε θα έχει σα βάση της το εμπόριο της τέχνης. Μέχρι τότε όμως, στα αρχίδια μας τι θα κάνουν οι καλλιτέχνες;

    Πρέπει να πεινάσουν αυτοί οι εργαζόμενοι, για να ικανοποιηθούν κάποιοι οπαδοί του Προκρούστη;

    Ένας αναρχικός που συμφωνεί με την κατάληψη.

    Υ.Γ. προς τους ρουφιάνους δημοσιογράφους που τα έβαλαν με τη Λυρικη: αν δείχνατε τον ίδιο "ζήλο" και με τις παρανομίες που κάνουν καθημερινά οι φίλοι σας ιδιοκτήτες θεάτρων, τι καλά που θα ήταν...ΚΟΠΡΊΤΕΣ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ένας από την κατάληψη6 Φεβρουαρίου 2009 - 12:50 π.μ.

    Κι εσύ προσπαθείς να κρύψεις την βαθιά σου άγνοια αλλά δεν τα καταφέρνεις.
    Αν ήσουν αναρχικός δεν θα διαχώριζες το τώρα από το τότε της απελευθέρωσης αλλά θα αγωνιζόσουν με νύχια και με δόντια για το εδώ και τώρα. Αυτά τα "μέχρι τότε όμως" είναι η λογική των σταδίων, η λογική της Παπαρήγα και άλλων θλιβερών μαρξιστών που αποχαυνώνουν το παρόν μέσα σε έναν φτηνό μεσσιανισμό. Δεν μπορείς να διατείνεσαι ότι όλοι είναι καλλιτέχνες, ότι όλοι μπορούν να γίνουν καλλιτέχνες αρκεί να καλοπληρώνουν τους δασκάλους τους και να υποκλίνονται στην "ειδικότητά" τους. Δεν μπορείς να αρνείσαι να γίνεις πιόνι στους σκηνοθέτες της καθημερινής σου ζωής και να δέχεσαι το ρόλο τους πάνω σου στο σανίδι της ματαιοδοξίας τους.
    Εσύ δεν περιμένεις προτάσεις αλλά συνταγή και μάλιστα μια συνταγή που έχεις προεξοφλήσει ότι δεν υπάρχει. Γι' αυτό και γίνεσαι πατερναλιστικός και μάλιστα από μια προβληματική θέση αποστασιοποίησης από την συλλογική βάση που δεν δικαιολογεί καμία απολύτως επίκληση της αναρχίας από μεριάς σου.
    Οι "καλλιτέχνες" που συμμετέχουμε στην κατάληψη δεν καταλύσαμε έστω και λίγο το θεσμό της Λυρικής για να ζητήσουμε αύξηση, ούτε ένσημα (χωρίς να υποτιμούμε ούτε στο ελάχιστο την αναγκαιότητά τους) αλλά για να αρνηθούμε να γίνουμε γελωτοποιοί της εξουσίας και να διασκεδάσουμε τις δολοφονίες, την αστείρευτη βία και τον αυτονόητο αυταρχισμό της Δημοκρατίας.
    Δεν θέλουμε να γίνουμε ανθρώπινες χειροβομβίδες κρότου λάμψης στο οπλοστάσιο της ψυχικής καταστολής αλλά πυροτεχνήματα χαράς και συγκίνησης στον δρόμο για την κοινωνική απελευθέρωση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. νομιζω παντως πως συμφωνω και με τους δυο σας....
    καο σημαντικο ειναι πως σας ακουω και τους δυο -δια μεσου της καταληψης!
    γιαυτο πρεπει να προστατευθει!
    Παρακαλω προστατεψτε αυτο το εγχειρημα!!!

    αλλος ενας απο εκει μεσα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ειμαι απτους αρχικους της πρωτοβουλιας, και θελω να πω πως το κειμενο αυτο δεν με εκφραζει καθολου!!!!
    ομως αυτο που μενει ειναι η εμπειρεια του να εχω μπορεσει να σκεφτω πανω στο θεμα...

    μεσα απο αυτο το ζημωτηρι....

    η γευση που πηραμε θα μηνει και σε καποιο χρονο , θα αλλαξει τον κοσμο...
    εχει ηδη αρχισει!
    φιλια σολους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή